چو مهمان را نیامد چشم بر زر

به پایش پیل بالا زر فشاندند

چو گوهر در دل پاکش یکی بود

ز گوهرها زر و خاکش یکی بود

ز لب بگشاد خسرو گنج گوهر

به هر نکته که خسرو ساز می داد

جوابش هم به نکته باز می داد