ز لب بگشاد خسرو گنج گوهر

چو گوهر در دل پاکش یکی بود

ز گوهرها زر و خاکش یکی بود

چو مهمان را نیامد چشم بر زر

به هر نکته که خسرو ساز می داد

جوابش هم به نکته باز می داد