ز ننگ لاغری ناکشته مانده

ترا پهلوی فربه نیست نایاب

که داری بر یکی پهلو دو قصاب

منم تنها چنین بر پشته مانده

ز عشقت سوزم و می سازم از دور

که پروانه ندارد طاقت نور

از آن نزدیک تو می ناید این خاک