از آن نزدیک تو می ناید این خاک

ز ننگ لاغری ناکشته مانده

ز عشقت سوزم و می سازم از دور

که پروانه ندارد طاقت نور

که باشد کار نزدیکان خطرناک

به حق آنکه یاری حق شناسم

که جز کشتن منه بر سر سپاسم