و گر خاکم تو ای گنج خطرناک

که کس با کس نکرد این ناخدائی

اگر بادم تو نیز ای سرو آزاد

سری چون بید درجنبان به این باد

زیارت خانه ای بر ساز ازین خاک

اگر نگذاری ای شمع طرازم

که پیهی در چراغت می گدارم