اگر نگذاری ای شمع طرازم

سری چون بید درجنبان به این باد

و گر خاکم تو ای گنج خطرناک

زیارت خانه ای بر ساز ازین خاک

که پیهی در چراغت می گدارم

چنانم کش که دور از آستانت

رمیمی باشم از دست استخوانت