عزیزش کن که خوارش هم تو کردی

چرا بایستش اول کشتن از درد

چو کشتی چند خواهی اندهش خورد

غمش میخور که خونش هم تو خوردی

اگر صدسال بر خاکش نشینی

ازو خاکی تری کس را نبینی

چو خاک ارصد جگر داری به دستی