گه از تیمار آن این را کند شاد

جهان را نیست کاری جز دو رنگی

گهی رومی نماید گاه زنگی

گه از بیداد این آن را دهد داد

چه خوش گفتا لهاوری به طوسی

که مرگ خر بود سگ را عروسی

نه هر قسمت که پیش آید نشاطست