که مرگ خر بود سگ را عروسی

گه از بیداد این آن را دهد داد

گه از تیمار آن این را کند شاد

چه خوش گفتا لهاوری به طوسی

نه هر قسمت که پیش آید نشاطست

نه هر پایه که زیر افتد بساطست

چو روزی بخش ما روزی چنین کرد