اگر با مرغ باید مرغ را خفت

تو لعلی لعل بی همتا نکوتر

به تنهائی قناعت کن چو خورشید

که همسر شرک شد در راه جمشید

تو سیمرغی بود سیمرغ بی جفت

مرنج ار با تو آن گوهر نماند

تو کانی کان ز گوهر در نماند