سر آن بهتر که او همسر ندارد

تو سیمرغی بود سیمرغ بی جفت

مرنج ار با تو آن گوهر نماند

تو کانی کان ز گوهر در نماند

گهر آن به که هم گوهر ندارد

گر آهوئی ز صحرا رفت بگذار

که در صحرا بود زین جنس بسیار