یخ از بلور صافی تر به گوهر

که شکر بهر شیرینی عزیز است

دلش می گفت شیرین بایدم زود

که عیشم را نمی دارد شکر سود

خلاف آن شد که این خشک است و آن تر

دیگر ره گفت نشکیبم ز شیرین

چه باید کرد با خود جنگ چندین