مرا شیرین و شکر هر دو در جام

نه طفلم تا به شیرینی فریبم

به باید در کشیدن میل را میل

که کس را کار برناید به تعجیل

چرا بر من به تلخی گردد ایام

دلم با این رفیقان بی رفیق است

ز بس ملاحبان کشتی غریق است