دل شیرین در آن شب خیره مانده

خروس خانه بردارد علی الله

چه شب بود آنکه با صد دیو چون قیر

خروسی را نبود آواز تکبیر

چراغش چون دل شب تیره مانده

ز بیماری دل شیرین چنان تنگ

که می کرد از ملالت با جهان جنگ