چراغش چون دل شب تیره مانده

چه شب بود آنکه با صد دیو چون قیر

خروسی را نبود آواز تکبیر

دل شیرین در آن شب خیره مانده

ز بیماری دل شیرین چنان تنگ

که می کرد از ملالت با جهان جنگ

خوش است این داستان در شان بیمار