خوش است این داستان در شان بیمار

چراغش چون دل شب تیره مانده

ز بیماری دل شیرین چنان تنگ

که می کرد از ملالت با جهان جنگ

که شب باشد هلاک جان بیمار

بود بیمای شب جان سپاری

ز بیماری بتر بیمار داری