سپهر و دور بین تا در چه کارند

چو شاه آمد نگهبانان دویدند

زر افشاندند و دیباها کشیدند

بسا ناگشته را کز در در آرند

ملک بر فرش دیباهای گلرنگ

جنیبت راند و سوی قصر شد تنگ

دری دید آهنین در سنگ بسته