بدان تا لشگر از من برنگردد

سر و کارش به رسوائی کشیدی

به خلوت جامه از غم می دریدم

به زحمت جامه نو می بریدم

بنای پادشاهی در نگردد

نه رندی بوده ام در عشق رویت

که طنبوری به دست آیم به کویت