بنای پادشاهی در نگردد

به خلوت جامه از غم می دریدم

به زحمت جامه نو می بریدم

بدان تا لشگر از من برنگردد

نه رندی بوده ام در عشق رویت

که طنبوری به دست آیم به کویت

جهانداور منم در کار سازی