به زیور راست کردن دیر میشد

گهی می زد شقایق بر بناگوش

گهی بر فرق بند آشفته می بود

گره می بست و بر مه مشک میسود

که پایش بر سر شمشیر میشد

ز نیکو کردن زنجیر خلخال

نه نیکو کرد بر زنجیریان حال