ز نیکو کردن زنجیر خلخال

گره می بست و بر مه مشک میسود

به زیور راست کردن دیر میشد

که پایش بر سر شمشیر میشد

نه نیکو کرد بر زنجیریان حال

ز گیسو گه کمر می کرد و گه تاج

بدان تاج و کمر شه گشته محتاج