به گل رغبت نمودی لاله بستی

به هندوستان جنیبت می دواندی

غلط شد ره به بابل باز ماندی

به دریا می شدی در شط نشستی

به جان داروی شیرین ساز کردی

ولی روزه به شکر باز کردی

ترا من یار و آنگه جز منت یار؟