چو در دست آمدی سوزنده بودی

ترا در ابر می جستم چو مهتاب

کنونت یافتم چون ابر بی آب

چراغی عالم افروزنده بودی

گلی دیدم ز دورت سرخ و دلکش

چو نزدیک آمدی خود بودی آتش

عتاب از حد گذشته جنگ باشد