ز خواب خوش در آمد ناگهان شاه

به خدمت کردن شه دل نهاده

زمانی طوف می زد گرد گلشن

زمانی شمع را می کرد روشن

جبین افروخته چون بر فلک ماه

ستایش کرد بر شاپور بسیار

که ای من خفته و بختم تو بیدار