در آمد در زمان شاپور هشیار

ز جز خسرو سرا را کرد خالی

بر آن آواز خرگاهی پر از جوش

سوی خرگاه شد بی صبر و بیهوش

گرفتش دست و گفتا جانگه دار

اگر چه کار خسرو می شد از دست

چو خود را دستگیری دید بنشست