گرفتش دست و گفتا جانگه دار

بر آن آواز خرگاهی پر از جوش

سوی خرگاه شد بی صبر و بیهوش

در آمد در زمان شاپور هشیار

اگر چه کار خسرو می شد از دست

چو خود را دستگیری دید بنشست

پس آنگه گفت کین آواز دلسوز