گهی با عذر و گه با ناز بودند

دهل زن چون دهل را ساز می کرد

هنوز این لابه و آن ناز می کرد

بدینسان هفته ای دمساز بودند

به روز آهنگ عشرت داشتندی

دمی بیخوشدلی نگذاشتندی

به شب نرد قناعت باختندی