به روز آهنگ عشرت داشتندی

هنوز این لابه و آن ناز می کرد

بدینسان هفته ای دمساز بودند

گهی با عذر و گه با ناز بودند

دمی بیخوشدلی نگذاشتندی

به شب نرد قناعت باختندی

به بوسه کعبتین انداختندی