ازان خواب گذشته یادش آمد

گهی می گشت با شیرین هم آغوش

چو تخت و باربد شیرین و شبدیز

بشد هر چار نزهتگاه پرویز

خرابی در دل آبادش آمد

چو می دانست کز خاکی و آبی

هر آنچ آباد شد گیرد خرابی