دریغا چشمش آمد در خرابی

پرند از خوابگاه شاه برداشت

یکی دریای خون دیده آه برداشت

ز شب می جست نور آفتابی

سریری دید سر بی تاج کرده

چراغی روغنش تاراج کرده

خزینه در گشاده گنج برده