سپه رفته سپهسالار مرده

سریری دید سر بی تاج کرده

چراغی روغنش تاراج کرده

خزینه در گشاده گنج برده

به گریه ساعتی شب را سیه کرد

بسی بگریست وانگه عزم ره کرد

گلاب و مشک با عنبر برآمیخت