چو مه در قلعه شد زنگی بخندید

سیاهی از حبش کافور می برد

شد اندر نیمه ره کافوردان خرد

ز قلعه زنگیی در ماه می دید

بفرمودش به رسم شهریاری

کیانی مهدی از عود قماری

گرفته مهد را در تخته زر