بفرمودش به رسم شهریاری

شد اندر نیمه ره کافوردان خرد

ز قلعه زنگیی در ماه می دید

چو مه در قلعه شد زنگی بخندید

کیانی مهدی از عود قماری

گرفته مهد را در تخته زر

بر آموده به مروارید و گوهر