بگفتا چشم کس بیهوده نگریست

شنیدستم که افلاطون شب و روز

به گریه داشتی چشم جهانسوز

بپرسیدند ازو کاین گریه از چیست

از آن گریم که جسم و جان دمساز

بهم خو کرده اند از دیرگه باز

جدا خواهند گشت از آشنائی