جدا خواهند گشت از آشنائی

بگفتا چشم کس بیهوده نگریست

از آن گریم که جسم و جان دمساز

بهم خو کرده اند از دیرگه باز

همی گریم بدان روز جدائی

رهی خواهی شدن کان ره درازست

به بی برگی مشو بی برگ و سازست