من ازدامن چو دریا ریخته در

ز باد سردش افشانند کافور

بشکر زهر می باید چشیدن

پس هر نکته دشنامی شنیدن

گریبانم ز سنگ طعنه ها پر

کلوخ انداخته چون خشت در آب

کلوخ اندازیی ناکرده دریاب