کلوخ اندازیی ناکرده دریاب

من ازدامن چو دریا ریخته در

گریبانم ز سنگ طعنه ها پر

کلوخ انداخته چون خشت در آب

دهان خلق شیرین از زبانم

چو زهر قاتل از تلخی دهانم

چو گاوی در خراس افکنده پویان