چو گفت اقبال او بنشین نشستم

چو بر پای ایستادم گفت بنشین

به سوگندم نشاند این منزلت بین

قیام خدمتش را نقش بستم

سخن گفتم چو دولت وقت می دید

سخنهائی که دولت می پسندید

از آن بذله که رضوانش پسندد