سخن گفتم چو دولت وقت می دید

به سوگندم نشاند این منزلت بین

قیام خدمتش را نقش بستم

چو گفت اقبال او بنشین نشستم

سخنهائی که دولت می پسندید

از آن بذله که رضوانش پسندد

زبانی گر به گوش آرد بخندد