گفت ای سخن تو همسر من

کاین گنج به دوست در گشاده

یک دانه اولین فتوحم

یک لاله آخرین صبوحم

یعنی لقبش برادر من

در گفتن قصه ای چنین چست

اندیشه نظم را مکن سست