می تلخ ده و نشاط شیرین

این خانه که خانه وبال است

پیداست که وقف چند سال است

ساقی ز می و نشاط منشین

آن می که چنان که جال مرداست

ظاهر کند آنچه در نورداست

چون مار مکن به سرکشی میل