وایافتنش به اشتلم بود

این گفت و چو گفت باز پس دید

خر دید و چو دید خر بخندید

گفتا خرم از میانه گم بود

گر اشتلمی نمی زد آن کرد

خر می شد و بار نیز می برد

این ده که حصار بیهشانست