ساقی نفسم ز غم فروبست

ایمن بود آن کسی که دورست

پروانه که نور شمعش افروخت

چون بزم نشین شمع شد سوخت

می که ده که به می زغم توان رست

آن می که صفای سیم دارد

در دل اثری عظیم دارد