ور یک جو سنگ تاب گیرد

بر چرخ رسد نفیر و ناله ش

گرتر شودش به قطره ای بام

در ابر زبان کشد به دشنام

خرسنگ در آفتاب گیرد

شرط روش آن بود که چون نور

زالایش نیک و بد شوی دور