ز آهو بره سبزه را بریدند

از بس که سخن به طعنه گفتند

از شیفته ماه نو نهفتند

از بس که چو سگ زبان کشیدند

لیلی چون بریده شد ز مجنون

می ریخت ز دیده در مکنون

مجنون چو ندید روی لیلی