می خواند چو عاشقان به زاری

می گشت به گرد کوی و بازار

در دیده سرشک و در دل آزار

می گفت سرودهای کاری

او می شد و می زدند هرکس

مجنون مجنون ز پیش و از پس

او نیز فسار سست می کرد