دل سوختی آتش غمت زار

گر آتش عشق تو نبودی

سیلاب غمت مرا ربودی

ور آب دو دیده نیستی یار

خورشید که او جهان فروزست

از آه پرآتشم بسوزست

ای شمع نهان خانه جان