هست از پی زخم چشم اغیار

از چشم رسیدگی که هستم

شد چون تو رسیده ای ز دستم

نیلی که کشند گرد رخسار

خورشید که نیلگون حروفست

هم چشم رسیده کسوفست

هر گنج که برقعی نپوشد