آن دید درین و حسرتی خورد

بر خرگه یار مست بگذشت

بر رسم عرب نشسته آنماه

بر بسته ز در شکنج خرگاه

وین دید در آن و نوحه ای کرد

لیلی چو ستاره در عماری

مجنون چو فلک به پرده داری