می داد ز راه بینوائی

در هیضه خوری به جای زهر است

مجنون که ز نوش بود بی بهر

می خورد نوالهای چون زهر

کالای کساد را روائی

نه نه غم او نه آنچنان بود

کز غایت او غمی توان بود